ernie..

put your heart in my hands, you'll be safe here- rivermaya

two years na pala tayong magkasama. college pa ako nung magkakilala tayo. siguro kung hindi ka naging maliit, naagaw ka na saken ni jasbeibe pero siguro para saken ka talaga. lahat ng nararamdaman ko alam mo, pag malungkot, pag masaya ako nakikita mo. kasama kita kahit saan ako magpunta. lahat ng na-experienced ko na-experienced mo na rin. kung nakakapagsalita ka lang siguro lagi mo akong pinapagalitan sa mga sablay na ginagawa ko. siguro bukod sa mga kaibigan ko ikaw din ang unang ngumingiti pag masaya ako. minsan hindi kita napapansin pero pag kelangan kita laging andyan ka. pag umuulan ikaw ang lagi kong kasabay. pag kasabay kita hindi ako ang bida dahil sayo lang tumitingin yung mga tao, dahil kakaiba ka. hindi kita pinapaliguan kasi magshri-shrink ka baka hindi na kita makasabay sa paglakad pag lumiit ka pa lalo, pero hindi ka naman bumabaho. alam mo bang sobrang paborito kita? pakikilala kita sa magiging anak at mga apo ko. kahit hindi ka na uso, uso ka parin para saken. two years na kitang kaibigan ng hindi ko namamalayan. pero ngayon ikaw ang bida sa kwento ko. dahil kay jasbeibe nabinyagan ka ng "ernie". dalawang taon pa pala bago kita nabigyan ng pangalan (salamat jas). simula ngayon yan na ang tawag ko sayo. marami pa tayong pupuntahan, marami pa tayong dadaanan, marami pang masasaya at malulungkot na moment ang pagsasamahan natin, marami pang bagyong dadaan at sa mga panahon na yun yayakapin mo ako lagi. salamat dahil lagi mo akong sinasamahan. salamat sayo, aking ernie wind breaker...at ako naman si bert dahil salubong ang kilay ko, hehe =)

"dito ka muna sa aking bag.."

sarap ng pagsasama at simpleng ligaya..

hiramin ko muna ulit yung lyrics ng coca-cola ad..

sarap ng pagsasama at simpleng ligaya. tara na sakyan lang malay mo andyan lang, andyan lang ang hinahanap mo.

monday.24.01.05 - etong date na'to hinding-hindi namin makakalimutang tatlo (anne abner, jas tolits, ernie lorns). maraming masayang moment ang na-experience namin. hindi ko na iku-kwento dito yung detalye, ibibigay ko na lang kay jasbeibe. ibang leveling na lang ang sasabihin ko.

pag magkakasama kami sobrang saya yung feeling. lagi kaming excited na makita ang isa't isa (syota ba itu?). sayang wala kaming picture nung moment na yun! hayy ang dami naming napagusapan, mula sa problema, sa masasayang experience, sa future plans at pati narin sa mga usaping puso. hehe, mawawala ba yun sa usapin ng mga babae..

sa'yo nanay kata, maraming salamat! salamat sa happiness na binigay mo sa'men kahit hindi mo alam na ganito pala ang impact sa'men.

nung gabing yun, sa sobrang dami naming napag-usapan narealized ko na nagma-matured na nga kaming tatlo. before, we always talk about our plans, we'll do this, and we'll do that pero walang actions. pero that night pursigido talaga kami na matuloy na yung business namin (business naman kung business). siguro 'eto na rin yung time para sumugal at lumaban kami. basta magkakasama kaming tatlo, kaya namin 'to! kaya nga tatlong oso eh.hehe.. lagi naman kaming naniniwala sa isa't isa eh. kaya kapit lang tayo mga kapatid!

bago kami maghiwalay, sinabihan namin ng i love you ang isa't isa. nakakatuwa minsan lang namin sabihin yun ng personal. sa iba korni pero sa'men bigat na ng dating nun. and were not ashamed to say i love you to each other in front of other people, dahil ganun ka-importante yung friendship namin. and im so lucky to have them, mga kapatid ko.. salamat sa laging masayang moment na magkakasama tayo..

alone with luna..

kagabi ang ganda-ganda ni luna. sa sobrang liwanag nya meron syang halo. lagi syang nagpapakita pag malungkot o masaya kami. lagi nya kaming sinasamahan. kagabi sobrang masaya kami nila bestestjas at annebeibe. gusto ko sanang magkwento pero gusto ko munang i-digest ng todo.

salamat mga kapatid.. at salamat nanay kata.. =)

sick pa la eh!

im sick..literally and figuratively im sick... pero nandito ako sa office. gusto kong matulog obviously hindi naman pede. at this point in time masakit ang puso ko. may isang taong nagpalungkot sa akin ngayon pero dine-deadma ko na lang. kung ako dine-deadma ko na lang para hindi masira ang buong linggo ko, siya sobra at sobra pa sa pagka-patay malisya! as in like parang wala lang. wala lang nangyayari. ay!pakshet! gusto pa yatang magmistulang mumo ako at magparamdam mapansin lang ako. pakyu! fanget!keber!

mamaya magkikita na ulit kami nila bestestjas at annebeibe pagkatapos ng napakahabang panahon, hehe. sila na naman makakapagpasaya saken ngayon. pero wish ko lang talaga matuloy na kami mamaya at sana wala ng ka-hassle-ang mangyari noh! at wag lang sanang magbago ang isip ni annebeibe up to the last minute!

gusto kong mag-kwento pero wala naman akong i-she-share kaya wag na lang..labo!

olats..

kahapon pinagod ko ang sarili ko sa paghanap ng ibang work. pinarusahan ko ang mga paa ko hanggang sa sumakit na talaga sya. nakakaloka maglakad sa makati, dahil two blocks ang haba ng lalakarin mo bago ka makasakay at mas malayo pa yung nilakad mo kesa sa tagal ng sinakay mo sa jeep. at parang dapat pag nag-apply ka ng work dun eh mag-yapak ka muna tas isuot mo na lang yung sapatos mo pag papasok ka na sa building. pucha! hindi advisable ang magsuot ka ng mataas na heels dun noh! hay naku toxic talaga. at eto pa, isa akong alien dahil ako lang ang mass comm. na nag-take ng exam dun puro accounting and management ang course nila. devah! san pa ako lulugar nun. kahit sabihin ko pang madali yung exam at kahit gano ako ka-confident eh olats na talaga ako dun.

nung una deadma lang saken yun. pero nung pauwi na ako dun ko naramdaman na bukod sa pagod na ako eh, medyo nalungkot ako dahil wala din naman akong napala. na-disappoint ko na naman yung mga taong nage-expect na machuchuva ako dun. pero hindi naman ako nanghinayang nalungkot lang ako ng konti. pero syempre ganun talaga. lagi kong sinasabi pag gusto ng universe para sayo yun pero pag hindi may iba pang pagkakataon. inaliw ko na lang yung sarili ko sa pagkukulitan sa mga pinsan ko at pagte-text. tas nung naglalakad na ako sa quezon ave. para sumakay ng fx tumingala agad ako sa langit kasi alam ko nandun si luna. at nandun nga sya, may rainbow-rainbowan pa nga yung paligid nya. dahil dun medyo nabawasan yung pagod ko. kasi alam ko kahit wala akong kasama nung mga oras na yun may nakaalala sa akin na kakilala ko dahil nakita din nila si luna nung mga oras na yun. alam ko yun kahit hindi nila sabihin saken.

dahil sa kagustuhan kong makahanap ng ibang work pati pala buhok ko eh pinaitim ko na ulit at hindi na ako isang mulawin, isa na ulit akong ordinaryong tao. hahaha! sa dalawang araw kong pagsusuot ng sandals at boots eh parang naging isang malaking sumpa sa maliliit kong mga paa. at ngayon balik na ulit ako sa dati, balik na ako sa flat shoes, rubber shoes, at tsinelas. sa simpleng outfit, sa makukulay na accesories, at sa body bag. tsaka ko na ulit totoxickin ang sarili ko pag gusto ko na ulit pagtripan ang sarili ko, pag may ibang chance, pag gusto na ulit ng universe, at pag ok lang saken na ilaglag ako ng mga taong pagpapasahan ko ng resume ko at ipagpilitan ng konti ang sarili ko, umasa ng konti na machuchuva ako kahit na hindi, at tumambay ulit sa paligid ng malalaking building at mang-okray ng mga pips kahit yuppie pa sila o hindi.

hapi puso..

uy kinikilig, kinikilig-kilig..

pinasaya ako ngayon ng e-mail ni bestest jas dahil nage-mail sa kanya si mayo uno. ang crush ko pero hindi nya alam kasi hindi naman nya ako totally kilala. once lang kami nagkita nung bumili si jasbeibe ng cd sa kanya, at ang place sa post office. haha! tanda ko pa. eto yung email nya na nakapagpkilig saken "hi jas, yep i remember u and ur friend i think". kababawan pero ako yung friend ni jas na sinasabi nya. hehe. nabasa ko lang 'to kanina kaya sobrang napangiti at kinilig ako, ang bigat nga sa puso eh. ang saya.. salamat jas!

try ko lang naman eh..

kahapon sobrang nahaggard ako sa pag-aaply. hindi pa ako nakakalayo sa bahay naman eh nagka-paltos na ako, nakakainis. hindi na kasi ako sanay magsuot ng sandals at may heels pa ha! tas naka-skirt pa ako na napakahaba ng slit at naka-longsleeves. hindi ko nga alam kung anong ia-aaply ko sa suot ko eh. dahil mukha akong manager na nagpipilit dahil kahit anong isuot ko mukha parin akong bata.hihi. tatlo lang naman yung sugat ko sa paa kakalakad, wala naman akong muscle sa binti pero kahapon nagkaroon ako dahil pag hinawakan mo sya pucha ang tigas!lupet nga eh! sa susunod hindi na ako magsusuot ng ganun, malaking parusa eh. sa wednesday may written exam ako kahit na hindi ko alam kung mapapasa ko ba yun o hindi. sabi ko nga kay jasbeibe, kung gusto ng universe para saken yun pero kung hindi ganun talaga. pero hindi ko talaga alam kung anong position yung ina-apply-an ko.hehe. ang smart ko. pagkatapos nun kahit sobrang haggard na ako at 2pm na pumasok pa rin ako sa office. pero pag dating ko sa office medyo nanghina ako kasi naguilty ako, kasi pag natanggap ako dun iiwan ko na sila. sabi nga nung boss ko "pag natanggap ka dun sabihin mo ha, para makahanap kami ng kapalit mo". sabi ko "try ko lang naman eh, sayang kasi. pag natanggap eh di natanggap. pag hindi eh di hindi". pero sumakit yung puso ko nung mga oras na yun, kasi alam ko hindi naman nila gusto na umalis ako kahit na maraming hassle pero kelangan eh.. tas nung pauwi na ako ayoko ng maglakad kasi sobrang masakit na yung sugat ko, parang ayoko na ngang umuwi gusto ko na lang umupo kung saan. kung hindi lang ganun kadumi yung daanan dito sa pinas eh binuhat ko na lang sana yung sandals ko at nag-yapak na lang ako. hehe. kaya pag-uwi ko sobrang pagod talga ako. huhu..

sayo lorns gudluck.

teka lang..

nga pala, nitong weekends nanood lang ako ng tv at dalawa sa napanood ko eh tungkol sa pag-ibig..

sabi dun sa napanood ko, hindi ibig sabihin kung sino ang soulmate mo yun din yung makakatuluyan mo in the end. sa totoong buhay hindi ganun, sa fairy tales lang nangyayari yun. in real life, iba yung soulmate mo sa pagi-ibig mo. dahil madalas yung soulmate mo, nami-meet mo lang pag bata ka pa at dahil naniniwala ka sa soulmate you just keep on waiting pero yung paghihintay na yun hanggang paghihintay na lang, pag malinaw pa sa isip mo yung fairy tale chuva pero pag lumaki ka na iba na, dahil mami-meet mo na yung true love mo.. korni ba? ewan ko, naalala ko lang.

full force na faith..

bukas maghahanap ako ng bagong work. ng bagong company na ewan ko kung matatanggap ako and obviously sobrang gagad ako dahil kelangan ko na talagang pumasok sa mundo na kahit hindi ko naman ganun kagusto dahil sa ngayon kelangan kong magpaka-practical. dahil kelangan na ng help ng family ko. as in parang kelangan ko ng magpaka-hero. nakakaloka. bukas maaga akong gigising, kelangang maging handa. pero hindi ko talaga alam kung makakarir ko ba yun o hindi. hindi ko alam kung pagbibigyan ba ako ng universe o pagti-tripan na naman nya ako. ano ba! lunes bukas, ayokong malunesan ako as in badtrip. wag naman sana. basta kapit lang. full force na faith. kung hindi naman para saken, hindi talaga. pero please lang universe pa-experience mo lang saken. matagal naman na akong naghintay ng moment eh sana eto na...

tuloy ang ligaya..

adik sa sarili..

naaadik ako sa sarili ko ngayon kaya post ko 'tong pix na'to!hehe..

Soulmate kahit di magkatuluyan, soulmate parin..

Try ko lang tawagan ka. Kung wala ka, ayos lang, kung nandyan ka, ayos lang din. Alam ko mahirap kang hagilapin pero try ko parin, malay ko. Pero dina-dial ko palang # mo kabado na ako. Putsa! Nandyan ka? Baket nandyan ka? Haha! Nakakatawa ang universe, ang galeng magbiro! Huh! Ang tagal na nating di nag-uusap at 48yrs na rin tayong di nagkikita. Ganun naman lagi devah! Pero sanay na’ko. Hindi ikaw ang vicarious thrill ko kung magpapakita ka saken lagi, at hindi na normal saten kung constant yung communication naten. Last year tatlong beses lang kitang nakita at 5 times ka lang nagtext.

Anong itsura mo ngayon? Maigsi buhok ko ngayon. Pag nag-uusap tayo buhok ang una nating tinatanong sa isa’t isa, ewan ko kung bakit. Ikaw mahaba parin buhok mo? Oo, lagpas balikat na. ayos yan! kamusta ka na? ganun parin. At ganun parin ako. Natatawa lang tayo pareho dahil wala tayong masabi sa isat isa. At mukha tayong tanga. Weird noh! Kahit naririnig ko na yung boses mo at nasa kabilang line ka lang, hindi parin ako naniniwala na kausap kita haha! parang nung dati.

Dati, pag magkasama tayo ayos lang kahit hindi tayo mag-usap ng matagal, hindi naman kelangan na may sabihin tayo sa isat isa eh. Kahit magtinginan lang tayo, ayos na yun. Masaya na yun. Marami nang nangyari saten. Sabay tayong lumaki, sabay tayong nag-mature. Marami ng dumaan at nangyari pero nandito parin tayo. May mga bagay na nangyari sa’yo na hindi ako kasali at ikaw din saken. Pero iba yung saya pag nagkakaroon tayo ng chance na makapag-usap. Meron paring kilig.

Dati, marami akong bagay na hindi matanggap, bakit ganito, bakit ganyan, bakit hindi dapat, bakit hindi pa ngayon at marami pa. pero ngayon, mas marami na akong naiintindihan. Natatanggap ko na lahat. Dati, pag dating sa’yo lagi akong naghihintay. Naghihintay na sana bumalik ka, kahit gano katagal maghihintay ako. Dahil alam ko babalik ka. Pero kung babalik ka dapat matagal na, dapat noon pa. pero hindi ganun.

Nung high school tayo marami tayong pagkakaiba pero hindi ko napansin yun. Siguro ngayon na lang natin naiintindihan ang isat isa. Dahil mas tanggap na natin ang lahat. Dati, wala akong gustong gawin kundi hintayin ka, pero ngayon kahit hindi ka na bumalik ayos na saken yun. Sinabi mo sa akin dati, kahit lolo ka na at may pamilya ka na, hahanapin mo parin ako. Hindi mo alam lahat ng sinasabi mo sa akin tinatandaan ko. Parang tape recorder. Last time na nagkita tayo malungkot ka, sabi mo gusto mo ng kausap at naalala mo ako. Nung time na yun naramdaman kong malungkot ka, at gustung-gusto kong makinig sa’yo kahit pa hindi ako kasali sa mga kwento mo. Nung time na yun, may takot ka. Natatakot ka dahil baka pag gusto mo ng bumalik sa taong gusto mong balikan eh wala ka na palang babalikan. Sabi mo, parang roots kung san ka nag-umpisa dun ka parin babalik. Parang ikaw, ikaw yung roots ko diba?. Dati, maraming bagay ang hindi mo nasasabi saken, kahit nararamdaman mo. Pero ngayon, kahit anong gusto mong sabihin nasasabi mo na saken. Kahit yung mga bagay na ayaw mong aminin saken, inaamin mo na ngayon. Walang pretentions. Pag malungkot ka, basta naalala mo ako masaya na ako nun dahil kahit pano pinapapasok mo ako sa mundo mo. Mas ok tayo ngayon. Pag tinatawag mo akong ‘tol o man, kinatutuwaan ko na kasi feeling ko yun yung term of endearment mo saken. Haha!korni noh! Lam ko hanggang ngayon excited ka parin makita ako. Hehe! Lam ko dahil saken kaya wala ka paring gf hanggang ngayon, haha! lakas ng fighting spirit ko noh! Kahit once in a blue moon ka lang magparamdam, ok na saken. Kasi pag ganun mabait ang universe,it means natutuwa sya saken kaya pinapakilig nya ako kahit vicarious thrill lang, napapangiti mo ako lagi. At kung ikaw yung soulmate ko, kahit di magkatuluyan, ikaw parin ang soulmate ko. kung meron mang soulmates na hindi magkatuluyan pero soulmates parin, tayo yun..

kamera..

dilaw na t-shirt. nakatuping pantalon. tsinelas na kulay orange. anong oras na ba't nasa bahay ka pa? hinahabol ang oras baka sakaling abutan kasabay ang mga taong kapwa nagmamadali papunta sa pupuntahan. mga sasakyang naguunahan. busina dito, busina dun .hinto dito, hinto dun. natutulog sa sasakyan,"manong puyat ba kayo? try nyong wag ilabas yung dila nyo ang fanget kasi eh". simbahan, mag-krus ka. ang daming hagad bawat kanto yata meron, ano bang meron? ang bagal ng driver, "manong nagmamadali po ako". nagbabasa ng isip ng iba. ano kayang iniisip mo? nakakainip. ano kayang pwede kong gawin. tumutunog ang cell phone mo. wag mong sagutin, sagutin mo! ano ba anong oras na san ka na ba?"Ma, para!". call boy, barker o kung anuman ang tawag "V.Luna, Anonas! Miss, anong oras na?". "9:30 po". yun ang laging tanong at yun din ang laging sagot. mahaba pa ang byahe. mabilis ng takbo ng dyip kasing bilis ng tibok ng puso mo. ang daming salitang pumapasok sa isip pero walang makarinig. ang daming nagsasalita, iba't ibang tao. "Ate, ikaw na naman. maayos ang bihis mo, fresh ang make-up natin ah! pero sa tuwing nakikita kita lagi kang kumakain ng prutas sa dyip. hindi mo ba alam unethical ang kumain sa sasakyan? pero ano nga bang pakialam mo sa unethical na yan eh sa gusto mong kumain". nag-aapoy ang damdamin pero hindi maramdaman. nangungusap ang mga mata pero walang nakakakita. pagod ka na ba? hindi pa. sana lahat ng pumapasok sa isip mo eh hindi mo makalimutan. "Ma, para!". hala! sige takbo, maglakad ng matuilin, mag-over take sa mga kasabayan sa paglalakad. bilisan mo. wala pang tao. wala pang tao sa office. baket nagmamadali ka? wala ka naman palang aabutan. ubusin ang oras sa pagbabasa. nararamdaman mo ba? pumapasok ba sa isip mo? oo. tunog ng telepono, masakit na sa tenga. mga caller na walang kwenta magtanong. nakakatamad kausap. pilay na braso, sa pag-angat lang ng telepono iniinda na. putsa ang sakit! ang bagal ng oras. ang bilis ng oras. uwian na ba? hindi pa. ang sipag ni manong janitor, linis dito, linis dun. "manong kumain na kayo? eto pagkain oh, malinis yan. hindi nagalaw yan dalawa lang kasi kaming kumain eh". manong janitor "salamat". pangalawang kain mo na yan, hindi ka pa ba busog? anong mangyayari sa'yo mamaya? ewan ko. naisip mo na? hindi pa. san ka pupunta? hindi ko alam. sinong gusto mong kausapin? wala. madilim ang ulap, uulan. umuulan na nga. huminto na rin sa wakas. uwian na nga. maingay sa labas. ang daming tao. madami ring kayang tao sa LRT? sa MRT? sa Lrt 1? malamang! trapik kaya? malamang! mahirap kayang sumakay. malamang! magga-gabi na. may pauwi, may papunta kung saan. saan nga kaya? ang daming tao, parang mga langgam. madilim na pero nagmamadali pa rin kayo. tahimik sa loob ng fx, wala bang gustong magsalita? "manong wag kayong masyadong dumikit saken, masyadong masikip(mamaya mag-aalcohol ako)". ang dami kong nakikitang iba't ibang tao kaya marami ring pumapasok sa isip mo. nasa unahan ng fx. nakadungaw sa bintana. malayo pa ba? bakit gan'to mga tao dito? ang daming pulubi kasing dami ng mga babaeng nagbibigay ng aliw. may baliw sa gitna ng kalsada, bumubuka ang bibig pero walang kausap. naka-midrib, maong na pantalon, tsinelas, mukha pang bagong ligo. "tatawid ka ba o tatawid ka?" parang nakita ko na sya, parang pangalawang beses ko na syang nakita. "hoy, ate napakabata naman nyang ibubugaw mo! anak mo ba yan? alam ba ng magulang nya yung ginagawa mo? ineng, baket binababa mo yang skirt mo. sa ikli nyan wala nang ihahaba pa yan." gan'to ba ang mundo ng ibang tao? iba't iba nga ang kulay ng mundo ng bawat tao. marami ka pang makikita, marami pa dyan. babaeng nakaupo sa cafe, "ate sprite nga tsaka sizzling liempo." hindi gutom yung babae. sa harap nya may naupong parang baliw na parang hindi naman na medyo matandang babae. nakapusod may dalang plastik. bumili ng suba. bumubuka ang bibig, nagsasalita mag-isa. anong sinasabi nya? tumayo, umalis, pumunta sa kabilang kalye. bumalik, umorder ng kape. nagsasalita parin. ayos si manang nakaalahas pa! siguro matagal na syang tambay dun, kilala na sya ng mga tao dun. ano kayang problema nya. babae sa cafe ulit,"ate, sprite nga tsaka ham and cheese". ayos din 'tong babaeng 'to, dinner na pero pang-merienda yung inorder. pakialam mo ba! walang masyadong tao ngayon. manang ikaw na naman! mas malinis ka ngayon kesa nung una ka nyang nakita. nagsusuba ka parin. kape ba ulit ang order mo? weow, asenso tayo ah hot chocolate. nakaktuwa ka naman manang. o alis ka na agad? sa lugar na'to makikita mo ang iba't ibang klase ng tao. mayaman, mahirap, pulubi, puta, lahat na. tambayan 'to ng maraming tao. yung iba nga ito na ang tahanan nila. napakalaki ng acienda nila, buong maynila! meron ka ba nyan? lalaki, "mahal kita". babae "mahal kita". pero naramdaman mo ba? ang daya mo. anong ginawa mo? baket pag hindi kita kaharap ang dami kong gustong sabihin sa'yo. sa sobrang dami naipon na lahat. pero pag kaharap kita halos walang gustong lumabas kahit isang salita sa bibig ko. parang gusto ko na lang tumingin sa malayo dahil wala ring gustong pumasok sa isip ko kahit gustung-gusto kong magisip ng sasabihin sa'yo. baket ang daya mo? gabi na. dapat wala ng tao sa labas. dapat nagpapahinga na kayo. pero may mga taong pang-gabi. "oh, ate wala ka pa bang customer ngayon? gabi na ah! wala ka pang kita? try mo kasing ibahin ang suot mo. korni na yung ganyang suot." sa likod ng fx. dalawa sa harap. tatlo sa gitna. may sumakay at may sumakay pang iba. "oh, manong apat lang ang sakay dito sa likod ba't nagpasakay kayo ng lima?" manong, "may bababa naman dyan sa malapit". babaeng nakaupo sa gitna na nasa gawing kanan, tingin ng tingin sa dalawang lalaking nasa kaliwa nya. ale "mukhang sanggano yung mga 'to. baka magnanakaw 'to. hawakan ko ng mahigpit yung bag ko". kinakabahan. dalawang lalaki, deadma. babaeng nasa likod, tingin din, kabado rin. nakadungaw sa bintana. mag-inang magkayakap na natutulog sa kalsada katabi ang malusog na sanggol na nakadapa sa pagtulog pero walang tirahan. nakakaawa. pero may nagawa ka ba? wala. nabawasan ang sakay, apat na lang ang natira. lumipat si aleng paranoid sa harap. may sumakay na lalaki sa gitna. maya-maya lumipat sa likod hindi dahil naparanoid sya, dahil naiinitan sya. matagal pa ba? gusto ko nng bumaba. dalawa pang babaeng pasahero ang sumakay sa gitna. tingin sa dalawang mukhang sangganong deadma sa katabi. kabado parin. "Ma, para". sakay ng dyip. marami paring tao. "Ma, bayad". abot dito, abot dun. baket wala kasing hulugan na lang ng bayad sa loob ng dyip para hindi nakakapagod ang mag-abot ng mag-abot ng bayad ng ibang tao. gabi na, inaantok na ko. ang dami kong nakita pero alam ko kulang pa. anong aabutan ko sa bahay, simangot o ngiti? tanong na nakakainis o tanong na masaya? saan ka galing? saan ka nagpunta? may gana ka pa bang sumagot? wala. anong ulam? sumubo ng konti. nanuod ng tv, nagpahinga tsaka natulog na "Nay, tulog na tayo. tabi ulit tayo ah! hindi ako makatulog eh". bago matulog iniinda parin ang sakit ng braso. tingnan ang cellphone, sa ganitong oras may makakaalala pa kaya saken?

*eto ang mga bagay na nakita, naramdaman, naisip ko. pero hindi lang isang araw 'to nangyari. maraming araw, pinagdugtung-dugtong ko lang. eto ba ang epekto ng isang taong bored?

tara na, sakay lang..

"tara na, sakay lang. Malay mo nandyan lang, nandyan lang ang hinahanap mo"

------ bagong ad ng coca-cola. pota!anlufet! hindi ko tatantanan yung ad na yun hanggat hindi ko nakakabisado yung lyrics!pramis! asteg nga eh yung girl kumakanta habang naglalakad, she's wearing red shirt tas nasa body bag nya yung mga bote ng coke tas lahat ng madaanan nyang pips binibigyan nya ng coke. asteg talaga! galeng ng gumawa nun! kahit kababawan, eto nagpasaya saken kahapon :)