$&*#@#*
minsan, hindi mo talaga maiwasan ang mga kapakshetan na pangyayari at pakshet na mga tao lalo na kung saan ka nagtatrabaho lalo na pag kamag-anak mo. tae, tae talaga. pag gusto mo ng umalis, lahat ng angkan mo pipigilan ka, kesyo ganito at ganyan. halos lahat sila magdarasal na wag kang matanggap sa pinag-a-applyan mo. hassle devah. kahit ayaw mo na, ayaw ka pa rin nilang tantanan. tas magbabait sila pag naramdaman nilang magsisimula ka namang humanap ng ibang trabaho. tae.
napaka-fanget ng araw na'to....
bakit nauso ang cell phone? para mabuset ka pag may tinext ka tas hindi nagreply, 48 yrs ka mang magmiskol, deadma ka parin. halos minu-minuto tinitingnan mo ang ketay mo kahit hindi tumutunog baka sakaling may reply na pero pag hindi galing sa taong hinihintay mo madidis-appoint ka lang at gusto mo ng ibato sa kanya ang ketay mo, hanggang nakauwi ka na, hanggang sa makatulog ka at magising kinabukasan. kapakshetan yan. marereceive mo ang reply after 48yrs... ang mga gumagawa nyan, pakshet!


0 Comments:
Post a Comment
<< Home